Einde van de eerste bouwgroep

Hoi allemaal!

Zoals beloofd zetten wij hier ons laatste berichtje neer met de laatste foto's! Donderdagmiddag zijn we met de hele groep + Henk de rozen wezen monteren op de huisjes. Dat was een drukte van belang. Er werden schitterende foto's genomen, o.a. van het monteren van de rozen, maar ook foto's met de familie voor het huis. 's Avonds was er een afscheidsdienst in de kerk. Ik denk dat iedereen in de groep dit een geweldige dienst heeft gevonden. Er werden weer allerlei stukjes opgevoerd en er werd veel gezongen. Ook kwamen de mensen van de nieuwe huizen ons één voor één bedanken, vóór in de kerk. Dit was zeer ontroerend.... Sommigen konden bijna van emotie niet uit hun woorden komen. De dankbaarheid was overweldigend. Toen kwam het afscheid. Ook super indrukwekkend. We kregen van iedereen een omhelzing, wat we in Nederland niet zo gewend waren, maar wat wel erg weldadig aandeed. De avond hebben we verder thuis doorgebracht. We hebben vrijwilligster Corine ook uitgenodigd. De laatste nacht duurde niet zo lang. We gingen zo rond middernacht naar bed en om half 4 's morgens stond de wekker alweer. De grote reis naar huis was begonnen. Bij het vliegveld namen we afscheid van Henk en John. Dat deed wel een beetje zeer. Dat mooie land verlaten, maar bovenal: afscheid nemen van een vriend die nog langer in Nicaragua blijft. John, bedankt voor alles. We vonden het allemaal geweldig om 2 weken met jou te werken. We vlogen van Managua (hoofdstad van Nicaragua) naar Houston (in Amerika, Verenigde Staten). Daar moesten we 4 en een half uur wachten op de 10 uur lange vlucht naar Amsterdam. Dus konden we lekker op ons gemak wat eten en drinken op het vliegveld. Eindelijk vertrok het vliegtuig naar Amsterdam. Sommigen hebben tijdens de vlucht heerlijk geslapen, anderen konden de slaap niet zo vatten. Toen we eindelijk weer aan de grond stonden, waren we weer in Nederland. Snel door de douane en onze koffers ophalen. Sommigen uit de groep trokken vlug wat warmers aan, het was namelijk 4 graden boven nul, terwijl het in Nicaragua minimaal 25 graden was toen we vertrokken! Vervolgens hebben we de trein naar Dordrecht gepakt. Daar werden we zeer aangenaam verrast door onze achterban die ons met een spandoek opwachtten. Toen we in Nieuw-Lekkerland aankwamen, was er ook daar weer een warm onthaal. De kantine van Jan Verhey was leuk versierd met slingers, het was er een gezellige boel. Nadat we wat waren bijgepraat, eindigden we met elkaar en ging ieder zijns weegs. Het was een ongelofelijk toffe vakantie en zeker voor herhaling vatbaar! Om zo iets te mogen doen voor je naaste, en bovendien: in Gods Koninkrijk! Gauw naar huis, douchen en misschien wel een (korter of langer) tukkie doen. John, Gods zegen in Nicaragua en we zullen aan je denken en voor je bidden.

Groetjes van ons allemaal!