15 januari alweer

Vrienden en vriendinnnen,

Vandaag zijn we weer lekker van start gegaan. Lekker gemetseld, gelast, geopperd en wat er allemaal bij komt kijken. De sfeer is top. Dat wordt onderhand saai om te zeggen, maar het gaat gewoon geweldig hier! We hebben allemaal al lekker verkleurde armpies en er de interne verzoring is super. Je krijgt zo onderhand echt een band met de mensen hier. Al de kindeen weten je naam. Lachen joh, ze roepen: Arie Bombarie, Pieter (Peter) en Jan Wielem. We zijn vooral van die kleine kindertjes gaan houden met van die lieve bekkies. Hoe klein ze ook zijn, ze helpen allemaal mee. Wat echt ontzettend apart is: De pubermeiden wonen soms in een onmenselijk vies en smerig hol, maar als ze uit gaan komen ze dik opgemaakt naar buiten. Dan zien ze er echt gelikt uit, om door een ringetje te halen. Je zou zo denken dat ze uit een van de rijkere buurten kwamen! Die meiden en vrouwen helpen ook allemaal goed mee. De mannen zijn vaak wat lui, zal wel met de cultuur te maken hebben. Het is zo mooi, die dankbaarheid van de mensen. Dat is een beloning die niet in geld is uit te drukken. Als je de foto's van de oude huizen vergelijkt met de nieuwe huizen, begrijp je het wel enigzins. Ik zou nog wel even kunnen doorgaan, maar we moeten thuis ook nog heel veel te vertellen hebben. Eén ding niet vergeten: God is overal. Hij ziet ons in Nicaragua en zorgt ook voor jullie in Nederland. Gods zegen allemaal en de groetjes.

De Nicaragua-gangers